Kampvuur
Nederland, Persoonlijk

PERSOONLIJK NOOTJE; FAMILIEWEEKEND

Trots. Al ruim een week loop ik met een smile van oor tot oor na te genieten van ons familieweekend. Bijna tachtig familieleden, van jong tot oud, kwamen samen in het altijd spectaculaire Hengelo (Gld). Ok, niet overdrijven. Hengelo is zo spectaculair niet. Maar mijn familie daarentegen wel. Waar anderen misschien vlekken in hun nek krijgen wanneer ze aan een weekend lang samen met familie denken, kijk ik er altijd vol verwachting naar uit.

Oma Nanne

Laat ik bij de bron beginnen: Oma Nanne. Een ontzettend mooie en krachtige vrouw. Verloor haar eigen moeder op zeer jonge leeftijd en groeide op in een mannenhuishouden. Ze had één droom: een groot gezin waar ze haar moederliefde kwijt kon. De moederliefde die ze zelf zo sterk gemist had. Haar droom werd werkelijkheid. Samen met mijn opa kreeg ze elf kinderen: acht jongens en drie meiden. Een van die meiden is mijn moeder. Inmiddels zijn we zevenentwintig kleinkinderen verder en van de achterkleinkinderen ben ik de tel kwijtgeraakt. Opa overleed op zijn achtenvijftigste, die heb ik zelf helaas nooit gekend. Oma werd negenentachtig. Woonde tot op het laatste moment op zichzelf, runde een drukke agenda vol activiteiten en had zelfs een laptop aangeschaft.

Familieweekend

Iedere vijf jaar vierden we Oma’s verjaardag met een weekend weg. Sinds haar overlijden hebben we het bijgesteld naar drie jaar. Maar waar berg je een groep van inmiddels ruim tachtig personen? Vind maar eens een locatie waar iedereen zijn ei kwijt kan, die ruimte biedt voor genoeg activiteiten (zowel binnen als buiten) en ook nog eens betaalbaar is. Wij hebben ‘m gevonden in groepsaccommodatie De Haverkamp. Een hufterproof gebouw waar bijna niks stuk kan (op wat borrelglaasjes na…) en we niemand tot last zijn. Het ligt namelijk in de middle of nowhere. Op het erf van een veehouder bewonderen we de koeien, kalfjes en zelfs een pasgeboren veulen!

Voorpret

De voorpret begint al op onze Facebook familiepagina waar alle foto’s binnenstromen van iedereen die onderweg is. Helaas is het oponthoud door file enorm maar na aankomst bij de Haverkamp is iedereen dat zo weer vergeten. Het is een vrolijk weerzien en onder het genot van een barbecue kletsten we bij. Een van mijn nichtjes start de kinderdisco en binnen een split second staan jong en oud de gekste dansjes te doen. Erg leuk zo’n nicht die een toerisme/recreatie opleiding volgt. Voor Keet is het tijd om naar bed te gaan. Na alle indrukken duurt het even voordat ze in haar campingbed in slaap valt. Maar eenmaal in slaap kan je een kanon naast haar afschieten en kunnen papa en mama rustig een borrel drinken met voor de zekerheid de babyfoon bij ons.

Knetterend kampvuur

Niet veel later verplaatst een groot gedeelte zich naar het kampvuur, voor mij toch wel een van de hoogtepunten van dit weekend. Ik krijg er letterlijk en figuurlijk een heel warm gevoel van. Een van mijn ooms heeft zakken vol hout meegenomen aangezien sprokkelen nadrukkelijk verboden is. We roosteren marshmallows en onder het genot van wat drankjes kletsen we uuuuren. Laura, de vriendin van neef Wouter, heeft haar gitaar mee en maakt het echte kampvuurgevoel compleet. Terwijl het langzaam steeds donkerder wordt, het vuur prachtig knettert en Laura’s zachte stem op de achtergrond klinkt, worden zowel de vlammen als de verhalen steeds sterker.

Weer een mooie dag vandaag

Wanneer ik ’s ochtends wat klam wakker word op mijn plastic matras, kijkt Keet me door het gaas van haar campingbed veelbelovend aan. Het wordt weer een mooie dag vandaag! Het blijft toch bijzonder om zo’n grote familie bij elkaar aan de lange ontbijttafels te zien. De maaltijden worden trouwens voor ons verzorgd, we moeten alleen even helpen met het klaarzetten en afruimen. Na het ontbijt drinken we buiten koffie aan de grote picknicktafels en onder de spiksplinternieuwe overkapping. Neef Luke heeft een geweldig dagprogramma in elkaar gezet. We starten met een smokkelspel in het naastgelegen bos. Het kind komt in iedereen naar boven, er wordt gerend voor het leven en er wordt uiteraard vals gespeeld. Een stelletje fanatiekelingen zijn het wel die familieleden van mij. Gelukkig lopen de discussies dit keer minder hoog op dan drie jaar geleden bij het Levend Stratego en zit niet veel later iedereen weer gebroederlijk aan de lunch.

Zaklopen, touwtrekken en kuubzakken

Na de lunch strijden we in teams tegen elkaar en blijkt de estafette het hoogtepunt. Na eerst een stuk over bierkratten te hebben overbrugd (de grond is lava) en we met het team op ski’s verder moesten, eindigen we in een kuubzak. Juist ja, met z’n allen. Dat gaat bij de eerste sprong al verkeerd en schuddebuikend liggen we op de grond van het lachen. Dat herhaalt zich nog een keer of vijf om uiteindelijk dik te verliezen. Verder vermaken we ons met touwtrekken, volleybal en bankjesvoetbal. De zon schijnt steeds feller en de eerste biertjes worden tijdens het toernooi al geopend. Gelukkig blijven de blessures beperkt.

Bingo!

Na het eten heeft nicht Daniëlle een superluxe bingo voorbereid. Jong en oud zitten klaar met hun stempels, vol verwachting starend naar hun bingokaart. Op de een of andere manier heeft Keet een prachtig zwembad gewonnen terwijl ze al lag te slapen, kinderen altijd prijs! Iets later op de avond gaan we door met een Pubquiz, in elkaar gezet door nicht Monica. De glundering in neef Rob z’n ogen verklapt dat dit zijn ding is, heb ik even mazzel met zo’n teamgenoot. Dik gewonnen! Inmiddels is de schemering ingeslagen en druipen we weer langzaam af naar het kampvuur. Neef Eric opent een van de twee flessen Schippersbitter die door Ome Dick en Tante Bep zijn meegegeven. Schippersbitter en marshmallows. Een knetterend kampvuur en gitaarmuziek. Familie en liefde. Een weekend vol zon en positiviteit. Zomaar wat ingrediënten die dit weekend een topweekend maken.

Applaus

Wanneer een van mijn ooms, die net iets te laat aan het ontbijt verschijnt, onder luid applaus en gejoel wordt onthaald dan weet je dat het een gezellige avond is geweest. En je weet meteen wie het kampvuur heeft gedoofd afgelopen nacht. Wat een lol en wat een familie. Bijna tachtig familieleden een heel weekend lang onder één dak. Ik blijf het buitengewoon mooi vinden. Hoe dat allemaal zo goed kan gaan? Ik denk dat het onder andere komt omdat Oma ons heeft geleerd om iedereen in zijn waarde te laten. Natuurlijk heeft ieder huisje zijn kruisje en gebeurt er binnen onze familie ook weleens wat. Maar belangrijk is om erover te praten met elkaar, alles is bespreekbaar. En zoals Oma altijd zei: ‘Je mag best boos zijn maar niet boos blijven.’ Dank lieve Opa en Oma. Voor het creëren van deze liefdevolle, te gekke familie! En dank lieve familie voor dit liefdevolle, te gekke, hilarische en zonnige weekend!

Familie

Instagram

  • Ga je mee lieve Keet? Ze draait zich om en
  • Ontmoet Willem  Zon 11 weken geleden zat ik s
  •     fathersday daddy daddytime prouddad fitdad cooldad
  • W A A R S C H U W I
  • De zee is altijd een goed idee Waar ook ter
  • Vrijheid!
  • Vrolijk Pasen! japan miyajimaisland tori hertjeskijken
  • Het maakt niet uit waar je mij mee naartoe neemt

6 Comments

  1. Dineke

    Prachtig verwoord, een trotse moeder! X

  2. marjo

    Wat een leuk verhaal Claartje, liefs

  3. Martin

    Wat een leuke bende!

    1. Dat is precies wat het is Martin!

Leave a Reply

Required fields are marked*