tokyo asakusa tempel
Japan, Kids

RONDREIS JAPAN MET KINDEREN: ONZE EERSTE DAGEN IN TOKYO

Wow, daar gaan we dan! Met twee jonge gezinnen een maand naar Japan. Samen met mijn nicht Annabel, haar vriend Maarten en dochter Liz van bijna 1, vliegen we met en rechtstreekse vlucht van Amsterdam naar Tokyo. Met het volste vertrouwen beginnen we aan de 11 uur durende nachtvlucht, want dan kunnen de meiden lekker slapen. Leuk bedacht… Keet (1,5) vindt het namelijk wel gezellig in het vliegtuig. Ze kletst de oren van iedereens hoofd, raakt niet uitgekeken op het kiekeboe spelletje met de Nederlandse moeder en haar drie dochters die achter ons zitten en lacht enthousiast naar alle mensen om haar heen. Slapen? Ho maar. Wanneer ze zich zo’n drie uur voor de landing dan toch overgeeft, slaapt ze als een os op een paar dekentjes voor onze voeten. Wanneer de daling wordt ingezet en ik Keet weer op schoot moet nemen, verstoor ik ruw haar slaap. En daar wordt ze op zijn zachtst gezegd niet blij van. Zeg maar gewoon hysterisch. Met een hysterisch kind landen we vervolgens in het nog hysterischere Tokyo. Zodra we het vliegtuig verlaten keren de rust en praatjes weer terug. Eerst koffie.

gordel kind vliegtuig klm

Kind slapen vliegtuig

Ons appartement in de wijk Ueno

Via de trein en metro bereiken we ons Airbnb appartement dat in de wijk Ueno ligt. We scoren chocoladecroissants bij een lokaal bakkertje en spotten meerdere eettentjes waar we ’s avonds wat af kunnen halen. In ons appartement duiken we meteen ons bed in en slapen we van 14:30-17:00 uur. Het is 8 uur later dan in Nederland en we willen zo snel mogelijk het normale ritme oppakken. Maar deze middagtuk hebben we allemaal echt even nodig. Na een overheerlijke bak Japans eten en een rustige avond, duiken we opnieuw ons bed in. Maarten, Annabel en Liz slapen in de slaapkamer aan de voorzijde op gewone bedden, wij slapen aan de achterzijde op Japanse futons. Een soort matrassen op de grond, we leggen er voor het comfort twee op elkaar. Onze kamer is wel een stuk rustiger. Aan de voorzijde is veel geluid van de straat hoorbaar, vooral als er een ambulance passeert moet de hele buurt dat weten. Via een dakmegafoon wordt iedereen nog eens extra gewaarschuwd en toegesproken. Wat een stad.

Slenteren door het Uenopark

De volgende dag doen we rustig aan, tenminste, Keet en ik doen rustig aan. Wim heeft om 7 uur ’s ochtends alweer hardlopend de omgeving verkend. Na de middagtukkies van Keet en Liz wandelen we naar het Uenopark. De zon schijnt en de weg ernaartoe is mooi. We lopen langs een tempeltje, een overheerlijk koffietentje en settelen ons in het park. Het is zaterdag en er is volop leven op straat. Mensen, jong en oud, zitten voor het Tokyo Nationaal Museum rond de grote vijver die omringd wordt door tulpen. Er is een klein foodtruckfestival waar we alweer een goede koffie scoren, blijer kan je mij niet krijgen. Keet drentelt lekker tussen alle Japanners door en samen met Liz worden zij een ware attractie.

Het is fijn in het Uenopark. Naast de grote vijver vind je er de Ueno Toshogu Shrine (tempel) en de Ueno Zoo. Vooral de Zoo schijnt een aanrader te zijn, wij slaan ‘m even over omdat het inmiddels al einde van de middag is. We slenteren langs heilige plaatsjes en treffen zelfs de eerste bloesem in de bomen. Een veelbelovend begin van onze reis door Japan.

tokyo japan buggy

ueno park tokyo japan

ueno park tokyo japan

bloesem japan

Vanuit het park lopen we de wijk in waar we de andere kant van Japan leren kennen. Felgekleurde en neonverlichte billboards sieren hier het straatbeeld en de streetfood zorgt voor een ware geursensatie. We kunnen het niet echt vinden wat eten betreft, we moeten duidelijk nog even wennen aan alle Japanse tekens, onleesbare menukaarten en vreemde zitplaatsen. De Japanners zitten graag op de grond of op een hele smalle rij barkrukken en bovendien wordt er in veel restaurants nog gerookt! Redelijk lastig wanneer je met twee kinderen in buggy’s aan komt zetten.

De authentieke wijk Asakusa en Senso-ji tempel

De volgende dag splitsen we op en lopen Wim, Keet en ik naar de wijk Asakusa. Wanneer we de wijk binnenlopen, bevinden we ons in een hele andere wereld. Asakusa is een levendige wijk die veel authentieker oogt dan andere delen van Tokyo. Het voelt bijna gek dat midden tussen alle wolkenkrabbers en lelijke hoogbouw opeens zo’n pareltje verstopt ligt. Het barst er van de kleine restaurants en winkeltjes, allemaal in oude stijl. Heerlijk om de Japanners uitgebreid te zien lunchen op hun geheel eigen wijze. In de wijk vind je ook een heel oud pretpark dat erg leuk oogt. Vooral de draaimolen met van die old skool zwaantjes geeft mij een nostalgisch gevoel.

Een van de hoogtepunten van Asakusa is de Senso-ji. Het schijnt de oudste tempel van Tokyo te zijn en is een waar plaatje maar daardoor ook erg drukbezocht. Wij wandelen er redelijk vluchtig doorheen en stuiten toevallig op een ontzettend schattig bruidspaar dat met Micky en Minnie Mouse in hun hand graag even voor ons poseert. Vervolgens lopen we langs het meest kleurrijke streetfoodtentje dat we hebben gezien met allerlei vissen en kikkers (?) op stokjes. We wagen ons er niet aan, stelletje watjes dat we zijn.

asakusa bruidspaar japan tokyo

Must see/do: de Shibuya-crossing

Middels de metro verplaatsen we ons naar het Centraal Station van Tokyo, een prachtig gebouw dat uiteraard weer omringd wordt door immense hoogbouw. We treffen het, de marathon van Tokyo is gaande en de finish is vlak voor het station. Hierdoor komen we niet zo gemakkelijk bij het Imperial Palace dat we eigenlijk wilden bezoeken. We genieten van de laatste lopers die over de finish komen en besluiten de metro naar de Shibuya crossing te pakken. Daar ontmoeten we Maarten, Annabel en Liz weer die wel in het Imperial Palace zijn geweest en ons hun prachtige foto’s van volle bloesembomen laten zien.

De Shibuya crossing, echt een must see in Tokyo. En eigenlijk ook een must do, oversteken op het drukste kruispunt van de wereld. Terwijl we, net als alle Japanners, keurig staan te wachten voor het rode licht voel ik toch enige spanning. Wanneer het licht enkele seconden later op groen springt en iedereen begint te bewegen, bevinden ook wij ons in de gekke menigte. Enkele minuten later bekijken we dit tafereel keer op keer vanachter het raam van de Starbucks op 1 hoog. Bijzonder om te zien, en stiekem benieuwd wat voor chaos dit in Amsterdam op zou leveren. Op ditzelfde punt kan je ook de wereldberoemde hond Hachi nog even gedag zeggen.

De sushi zeilt voorbij

Wij sluiten ons Tokyo-avontuur af om de hoek in het Genki Sushi restaurant waar we op een rijtje, ieder achter een eigen schermpje, ons eten bestellen dat vervolgens via een van de drie lopende banden voor je neus wordt afgeleverd. Van makirolletjes tot ananasschijven, er komt van alles langs zeilen. Keet en Liz zitten in hun buggy tussen ons in en genieten net zoveel als wij doen. Het is lachen geblazen en ook nog eens ontzettend lekker (en niet duur!).

genki sushi tokyo

De volgende dag stappen we op de trein naar Nagano waar we twee dagtochten gepland hebben. Een dagje naar de snowmonkeys die zichzelf warmhouden rond een hotspring en een dagje naar Kanazawa, een stad die bekend staat om haar prachtige tuinen en oude district. Hopelijk tijd om even bij te komen van het gekke Tokyo. Ondanks dat we rustig aan deden met onze meiden, is Tokyo nou niet de beste plek om even te acclimatiseren van de vliegreis. Hoewel het me alles meevalt hoe Liz en Keet ermee omgaan. Misschien is het nog wel het meest wennen voor de papa’s en mama’s omdat het vooral een kwestie is van verwachtingen bijstellen. Ondanks dat we ons daar bewust van zijn, merken we toch dat we meer in ons hoofd hadden dan we uiteindelijke bezocht en gezien hebben. Aldoende leert men… hierover later meer!

Benieuwd naar welke reizen wij nog meer maakten samen met onze dochter Keet? Je vindt ze HIER op een rijtje!

Instagram

  • Ga je mee lieve Keet? Ze draait zich om en
  • Ontmoet Willem  Zon 11 weken geleden zat ik s
  •     fathersday daddy daddytime prouddad fitdad cooldad
  • W A A R S C H U W I
  • De zee is altijd een goed idee Waar ook ter
  • Vrijheid!
  • Vrolijk Pasen! japan miyajimaisland tori hertjeskijken
  • Het maakt niet uit waar je mij mee naartoe neemt

7 Comments

  1. Maaike

    Wow, supertof wat jullie allemaal in Tokyo gedaan hebben. Heel stoer hoor, met die twee kleine meiden. Lijkt me een hele uitdaging. Ik ben benieuwd naar jullie verdere avonturen. En trouwens, had je Lost in Translation nou al gezien? Alles wat ik hier lees, doet me aan die film denken <3

    1. Ik ben echt supertrots op Keet en Liz hoor, hoe zij ermee omgaan! Papa en mama verzinnen het maar… Heb Lost in Translation nog steeds niet gezien, wel nog over gehad met Wim maar niet meer aan toegekomen haha!

  2. Zo hee Claar, dat lijkt me (en klinkt als) een behoorlijk surrealistische ervaring daar in Tokyo! Wel tof om mee te maken met die kleine meiden lijkt me! Wel een beetje laf hoor, dat jullie geen kikker op een stokje hebben geprobeerd. Hahaah! En wat ik trouwens ook echt bizar vond is wat je zei over roken in restaurants, dat had ik niet verwacht!

    En nogmaals gefeliciteerd, met je geweldig leuke nieuwtje van deze week! 🙂

    1. Dank je wel lieve Femke! Dat roken is wel een dingetje ja, zijn wij echt niet meer gewend… (gelukkig!) Maar wat een avontuur!

      Jij nogmaals van harte met je kleine man, geniet van deze bijzondere tijd!

  3. Marcel

    Wat n mooi avontuur Claar‼️ Ff wat anders dan achter de tafel op de 4e

    1. Nou dat zeker Marcel! Hoewel, als jij in dienst bent…

  4. Wat doen de kinderen het knap! En wat een gave vakantie.

Leave a Reply

Required fields are marked*